Historia

Włościańska Parafialna Orkiestra Dęta z Luborzycy- taką nazwę przyjęła orkiestra założona 130 lat temu przez ówczesnego proboszcza ks. Walentego Patkowskiego. Ksiądz powołał komitet założycielski w 1885 r. W skład jego weszli Wawrzyniec Korcala, Antoni i Józef Kułagowie z Luborzycy oraz Józef Kułaga z Marszowic. Już w tym samym roku zakupiono instrumenty i stroje dla muzyków: sukmany z czerwonymi, rogatymi czapkami. Pierwszym kapelmistrzem został Stanisław Franczak. Dwa lata po powstaniu orkiestry i przygotowaniu odpowiedniego repertuaru zespół wyruszył na pielgrzymkę do Częstochowy. Od tego czasu corocznie muzycy towarzyszyli z pieśnią na ustach. Ich wyprawy miały też charakter patriotyczny, czego nie ukrywano śpiewając pieśni, zawierające słowa o wolności Polski. Na czas I Wojny Światowej muzycy ukryli instrumenty i zawiesili działalność, aby wznowić ją natychmiast po uzyskaniu przez Polskę niepodległości. Kapelmistrzem został wtedy Błażej Bernacki. Orkiestra uczestniczyła w życiu społecznym całego regionu Luborzycy. Towarzyszyła w chwilach radosnych- jak ślub czy narodziny dziecka- i trudnych oraz smutnych, np. w pogrzebach. W 1924r, gdy do Goszyc przyjechał marszałek Józef Piłsudzki, aby spotkać się z byłymi legionistami, orkiestra była wśród witających go. Muzycy prezentowali się godnie- ubrani byli w stroje kosynierskie a marszałka przywitali Pierwszą Brygadą. Po wybuchu II Wojny Światowej muzycy ukryli instrumenty. Aby nie narazić się hitlerowcom nie zagrali nawet pożegnalnego marsza na pogrzebie swego ulubionego kapelmistrza Błażeja Bernackiego: odprowadzili go na cmentarz w milczeniu. Zaraz po wyzwoleniu nastąpiło ożywienie działalności kulturalnej. Po sześciu latach przymusowej przerwy orkiestra znów zaczęła grać. Ponownym zorganizowaniem jej zajął się społecznik Roman Domański, batutę przejął wielki kompozytor Edward Maj, nazywany polskim królem marszy. Pod jego kierownictwem orkiestra przeżywała niezwykły rozkwit. Muzycy ćwiczyli intensywnie i brali udział we wszystkich uroczystościach, tak państwowych jak i kościelnych. 16 września 1945r. na luborzyckich polach wystawiono Żywą Panoramę Racławicką,wyreżyserowaną przez Romana Domańskiego. Oczywiście, w przedstawieniu uczestniczyła orkiestra w kosynierskich strojach. 2 listopada 1945 muzycy z Luborzycy towarzyszyli w ostatniej drodze Wincentemu Witosowi. Po trzech latach dyrygentury ze względu na stan zdrowia, z  orkiestrą rozstał się Edward Maj. Jego następcą został Marian Świgoń. Pod jego kierownictwem w 1958r. w Luborzycy odbył się Festiwal Orkiestr Dętych powiatów: krakowskiego miechowskiego i proszowickiego. Ten festiwal zapoczątkował festiwale, które przybrały już charakter międzynarodowy. Lata 60. ubiegłego wieku zapadły w pamięć muzykom. Po pierwsze, dostali nowe stroje, po drugie jako reprezentacyjna orkiestra województwa krakowskiego, była zapraszana na dożynki centralne do Warszawy. Brała udział w wielu ważnych wydarzeniach, np. otwarciu w 1963r. Szkoły podstawowej im. 600-lecia UJ w Luborzycy i 10 lat później w wizytacji metropolity krakowskiego kard. Karola Wojtyły. W 1991r koncertowała w Niemczech. W 1987r. kierowanie orkiestrą przejął Czesław Chećko, trzy lata później zastąpił go Józef Ciuruś, następnie batutę przejął Tadeusz Pozowski, który niezwykle starannie dbał o poziom wykonywanych utworów. W 2001r. dyrygowaniem orkiestrom zajął się Czesław Dołęga. W 2007r. orkiestra obchodziła swoje 120 lecie, była to największa impreza plenerowa w gminie Kocmyrzów- Luborzyca. W 2009 roku kapelmistrzem orkiestry został Jarosław Ignaszak. W 2010 roku podczas XII Małopolskiego Festiwalu Orkiestr Dętych orkiestra zajęła 1 miejsce w kategorii orkiestr średnich, a w 2012 roku ponownie została uznana za najlepszą w tej samej kategorii.